Verleden week kon je al een kort filmpje bekijken over uitstellen. Vandaag het eerste deel van een serie van 4 over procrastinatie, ofwel uitstellen.

Bekijk het filmpje nog eens.
Uitstellen – deel 0 : een opwarmertje

 

Iedereen doet het wel eens. En soms wel iets te veel.
Uitstellen is een vervelende gewoonte, die we niet echt onder controle hebben. We kunnen er niets aan doen…zeggen we.

Wat is het ?

Procrastinatie is eigenlijk een ander woord voor de neiging tot uitstellen. Mensen die uitstellen hebben de neiging zichzelf te misleiden door onbenullige taken voorrang te geven aan de belangrijke zaken.
Zo geven ze zichzelf het gevoel dat ze bezig zijn zodat er geen tijd overblijft voor de belangrijkere taken. Ondertussen wordt dit uitstellen een slechte gewoonte, die moeilijk te veranderen is.

Deze uitstelgewoonte beïnvloedt niet alleen de kwaliteit van het werk, maar is ook nadelig voor de persoonlijke gevoelens die hierbij opsteken.
Chronische uitstellers krijgen te maken met schuldgevoelens en stress, omdat het werk stilletjes aan begint achter te geraken en dringender te worden. Op zichzelf is procrastinatie geen gevaarlijke gewoonte, maar het heeft vele negatieve effecten tot gevolg als het niet tijdig bijgestuurd wordt.

En de effecten zijn…

Chaos, desorganisatie
Mensen die uitstellen zijn meestal niet erg georganiseerd omdat ze belangrijk of dringend werk verwaarlozen om andere dingen te doen. Het werk stapelt zich op en taken die eerst niet belangrijk waren, worden nu dringend.  Ineens moet dat werk erg snel gedaan worden en blijft er weinig (of geen ) tijd over om te evalueren.
De uitsteller komt voortdurend onder stress te staan. Ook schuldgevoelens en zelfverwijt (omdat hij eigenlijk wel beseft dat deze taken al lang geleden hadden kunnen gedaan zijn) beginnen mee te spelen.

Vergeetachtigheid
Mensen die uitstellen vertonen symptonen van vergeetachtigheid  doordat ze eenvoudige taken uistellen en ze daarna gewoon vergeten. Omdat ze ook snel iets anders aanpakken dat datgene wat belangrijk is, geven ze de indruk dat ze vlug afgeleid zijn.

Vermijding van collega’s of andere betrokkenen

Door de angst en de stress dat ze hun taken en werk niet tegen de deadline kunnen klaar hebben, gaan uitstellers onbewust de mensen aan wie de moeten rapporteren, vermijden. Ze melden zich bijoorbeeld ziek zodat ze een echter reden hebben waarom hun werk niet klaar is.

Soortgelijke artikels: