5 redenen om te stoppen met perfect te zijn

Streven naar perfectie kan de motivatie van zelfde de slimste onder ons doden. Sommigen willen dat het kleinste detail klopt. Dit is echter nefast voor motivatie.

Als je echt zo hard je best doet om perfect te worden, verlies je alle creativiteit en spontaniteit.
Wie alle creativiteit buitensluit, levert saai en weinig bezield werk af.

Grootsheid heeft niets met perfectionisme te maken. Wie groots is, is dit geworden door fouten te maken en van deze fouten te leren.

 

Waarom ben ik met dit artikel begonnen.

Ik heb een aantal ideeën waar ik iets mee wil doen; eBooks, eZines, …

Maar ik verbeter altijd alles maar. Ik blijf sommige zaken steeds maar aanpassen.Het is nooit klaar. Tja…
Daarom denk ik dat het soms beter is om de gewoonte van alles maar beter te willen, los te laten.

Hieronder 5 redenen waarom het soms beter is om niet naar die perfectie te streven.

 

1. Minder stress

Als je voor jezelf de lat te hoog legt, gaat je stress-meter echt in het rood. Je denken functioneert dan niet meer optimaal. Raar of zelden zal je door stress nog beter werk afleveren.

Ik heb eens een collega gekend die de hele voormiddag op een verslag zat te zwoegen. Dat verslag moest klaar zijn in de namiddag. Hij zat de hele tijd te zuchten en zich af te jakkeren om alle gegevens te vinden. Plots krijg hij een mail van zijn baas dat het verslag pas twee dagen later klaar moest zijn. Je zag zo de stress van hem afglijden. Hij bleef wel verder werken aan dat verslag maar op een meer ontspannen manier. Omdat hij veel relaxter was, ging het werk vlotter en uiteindelijk was het ook klaar..diezelfde dag nog.

2. Meer creativiteit

Soms zit ik voor een leeg Word document en dan wil ik ineens de beste openingszin neertypen. Zo’n zin die alles ineens zegt, krachtig en gevat.

En dan komt die zin niet….

Door ervaring heb ik geleerd dat dit geen ramp is.
Nu open ik een document en ik begin vrijwel meteen te typen. Die eerste zinnen zijn dikwijls niet de beste, maar dat geeft niets. Ik schrijf gewoon op wat in mij opkomt.
Als ik klaar ben, dan verbeter ik die eerste alinea. Meestal is het dan beter.

Als je met iets begint, doe het dan gewoon. Na een tijdje zijn de radartjes gesmeerd en daarna kan je dat eerste, minder vloeiende begin, opnieuw doen.
Probeer niet vanaf het begin iets perfect neer te zetten. Dit komt je creativiteit niet ten goede.

3. Werk wordt leuker

Je hebt waarschijnlijk al wel eens aan een belangrijk project gewerkt, ofwel vroeger voor school, ofwel op je werk. Het leek dan of iedereen over je schouder meekeek en alles wat je deed, gezien had. De verwachtingen waren hoog gespannen.

Als je bezig bent met een minder prestigieus project, waar minder druk achter zit, dan zal je al wel ondervonden hebben dat je dan veel meer ontspannen kan werken. Er kan al eens gelachen worden.

Zet jezelf niet altijd onder druk als je bezig bent. Op deze manier kan je meer genieten van je werk en zal je een beter resultaat bereiken.

4. Minder uitstel

Ik was ( en ben soms nog ) een uitsteller. Ik stel alles uit tot op het laatste nippertje. Ik heb dan soms het gevoel dat ik beter en sneller werk als er meer druk op de ketel zit.

Fout.

Ik ben ermee gestopt om me voor te stellen hoe het eindproduct eruit zou zien. Op deze manier kan ik beter in het moment werken. Ik stel mijn werk niet meer uit. Of toch al een heel stuk minder. Het werkt echt voor mij.

5. Je kan grotere projecten verwezelijken

Misschien is het al eens gebeurd dat je een groot project afwees omdat je dacht dat je het niet zou aankunnen. Dat het te groot voor je zou zijn.

Men vraagt je een boekenverkoop op de school te organiseren…
Men vraagt je om een website te maken, met een technologie waarmee je niet zo bekend bent….
Je zou eigenlijk 10 kilo moeten vermageren, maar dat lijkt toch zo veel…

Denk niet aan het eindresultaat, maar deel deze moeilijke opdracht in stukken.
Neem een papier en denk eens na welke stappen je moet ondernemen voor die boekenverkoop….
Vermager niet tien kilo in 1 keer, maar doe het langzaamaan…ga voor stapjes van 2 kilo…

 

Nog een bedenking…

Het is zeker goed dat je niet snel tevreden bent. De lat mag een beetje hoog liggen.

Maar toch…wat is perfectie?
Je kan alles altijd verbeteren. En soms ben jij tevreden en dan ziet een ander iets dat beter kan…
Of andersom : je bent eigenlijk nog niet tevreden maar anderen zien gewoon geen fouten in je werk.

Perfectie is vooral iets subjectief. En denk… je kan nooit voor iedereen goed doen.

Dus daarom : leg die lat niet te hoog en geniet vooral.

 

Hoe ga jij om met perfectie ?
Ben je snel tevreden of niet ? Wat doe jij met fouten ?

By Ingrid V.

Creatieve 1000-poot en freelance trainer met interesses als GTD, productiviteit, persoonlijke ontwikkeling, management, blogging, technologie,

4 comments

  1. hallo Ingrid,

    leuk artikel, leuke overwegingen.
    Er is nog een andere filosofische overweging…..perfecte oplossingen ( i.e. foutloos ?)
    zijn practisch gezien niet mogelijk omdat je altijd uitgaat van per definitie niet-perfecte informatie die je verzameld hebt. Je informatie kan gedeeltelijk onjuist zijn, niet meer actueel op het moment van oplossingsimplementatie, etc.

    Ik herinner mij een uitspraak van een oudere, ervaren marketingleraar uit mijn jongere jaren, die steeds beweerde: “management is het maken van een 70% valide beslissing en dan steeds bijsturen naar je doel”. En vooral die implementatie op het tijdig juiste moment te maken…..elke oplossing die te laat komt, is sowieso al niet meer perfect (to say the least !).
    Bovendien denkend aan een andere marketingleraar die ik gehad heb, die perfect wenste te zijn (met alle consequenties van dien)….mijn eigen instelling: je hoeft niet perfect te zijn, zorg alleen dat je significant beter bent dan je naaste concurrent.
    Denkend aan mijn huidige métier….perfectie (of de best mogelijke oplossing, zie boven) wordt ook soms niet geaccepteerd door je klant omdat hij zelf nog niet zo ver is gevorderd in zijn eigen processen…..het staat te ver af van zijn acceptatie zone, dus gaat het dan in kleinere stappen die voor hem be-“grijpbaar” zijn (om maar een klein woordspel te gebruiken).

    Voor de rest kan ik alleen maar instemmen met je punten, vanwege minder stress (hoewel het ook niet te weinig stress moet zijn natuurlijk) en inderdaad meer creativiteit doordat de stress je niet meer verlamt (het spreekwoordelijke hert in de koplampen).
    Wat betreft het verwezenlijken van grotere projecten, juist….klopt zie ook reeds mijn overweging over een gefaseerde aanpak van grotere (met name proces-georienteerde) processen…hoewel het hier ook belangrijk is, de juiste mensen om je heen te kennen, die hun deel van de opgave kunnen volbrengen, tenslotte kun je niet meer alle vaardigheden in een persoon verenen vandaag de dag….het is gelijk het opeten van een olifant…..stukje bij beetje en doe het vooral niet alleen.

    En dan tenslotte nog een practische overweging….als je niet alles meteen kunt leveren van je oplossing, heb je ook de mogelijkheid om op een later tijdstip nog geld te verdienen….en in de tussentijd te genieten 😉

    Groeten en Succes

    Cor

  2. Hallo,

    Perfectie op zich bestaat niet. Het is iets dat – zoals alles – steeds geevalueerd moet worden ten opzicht van een doel. Het perfecte systeem, het perfecte ding, of – godbetert – de perfecte collega is dat “voorwerp” dat het beste voldoet aan de verzameling doelen waar het – eventueel tijdelijk – voor moet dienen, inclusief doelen die niet primair waren toen het oorspronkelijk ontworpen, gemaakt, of … werd.

    Een rozenstruik in een aardappelveld is onkruid. Een Ferrari kan een perfecte sportwagen zijn, maar is zeker geen perfect tuig om een veld om mee te ploegen. En vooraleer iemand zegt (enkel bij wijze van willekeurig voorbeeld) dat “BMWs de perfecte sportwagens zijn”: in het Engels zegt men “beauty is in the eye of the beholder”. Voor de een kan een sportwagen enkel perfect zijn als hij Duits is, voor de ander enkel als er een stijgerend paard op staat, voor nog een ander telt enkel de wegligging.

    De essentie van het ingenieursberoep is dan ook het maken van de perfecte (!) trade-off. Wil zeggen: die trade-off tussen alle relevante aspecten die het beste resultaat oplevert. Enkele van die vele aspecten zijn naast de pure product kenmerken expliciet ook: dat de investering de pan niet mag uitswingen; dat het op tijd klaar moet zijn – en dat kan zeer snel; misschien zelfs dat het niet te lang mag meegaan omdat er anders geen vervangmarkt is; … en zo kan ik nog uren doorgaan.

    Mvg,

    MCE

Leave a comment

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.